ای نو بهار آرزو دارم برایت گفتگواز نور چشمان غزل ، از آفتاب رو برواز آن دو چشمانی که در هر دم صدایم میکنداز آن نفسهای پر از گرمی و صدها آرزواز تار مویی که شده ، پیچیده بر پای دلماز تار مویی که دلم بسته به پیچ و تاب اواز آن شکرهایی که از لبهای یاری می چکداز آن کلامی که بود در هر نگاهی مو به مواز آن دو  دست آشنا که خود تنیده در هم واز آن حرارت که بود در ب

در این دنیا هر چیزی به دست آوری خوب است ، علم ،ثروت ، احترام ، عشق و ...اما چیزی هست که برای به دست آوردنش کلی تلاش میکنی ولی نمیدانی که آفت زندگی است ، آفت آسایش است ، آفت راحتی است ،آفت همه چیز است. آن هم دل است ، می کوشی دلی را به دست آوری و موفق هم می شوی ، به دست آوردن تمام چیزها در دنیا چنان سخت نیست ولی نگه داشتنش چه؟ نگه داشتن دل که به قیمت زندگی ا

بی روی مه ات عمر مرا هم ثمری نیستبی کوی تو جانا دگرم بال و پری نیستاز دست که نالم که در این میکده و دیرجامی ز می و حال دعای سحری نیستعاشق شده بودم که بجویم دل خویشمغافل شدم از عشق مرا بوی و بری نیستزنهار که مستی نکند عاشق بی دلزیرا که دل و جان پی مستی و شری نیستخود دانی و آن یار که رویت شده رویشاز حال خوش و زندگی خوش اثری نیستدر صبح ازل با من بیچاره سرودیبر